Πόσες ώρες δούλεψα πραγματικά αυτή την εβδομάδα και η Ανάλυση Εργασίας Απάντησε Αντί της Μνήμης μου

Πόσες ώρες δούλεψα πραγματικά αυτή την εβδομάδα

Ρωτήστε οποιονδήποτε εργάζεται ανεξάρτητα πόσες ώρες καταγράφησε την περασμένη εβδομάδα, και η απάντηση έρχεται γρήγορα και με σιγουριά. Σαράντα. Ίσως σαράντα πέντε. Κάπου εκεί. Ο αριθμός έρχεται χωρίς διστακτικότητα επειδή το μυαλό δεν συμβουλεύεται αρχεία όταν απαντά σε αυτή την ερώτηση. Συμβουλεύεται συναισθήματα. Η εβδομάδα ήταν απασχολημένη, έτσι ο αριθμός πρέπει να είναι υψηλός. Υπήρχαν μερικές αργές βραδιές, έτσι αυτές πρέπει να προσθέσουν σημαντικές ώρες. Το Σάββατο το πρωί είχε μια παραγωγική συνεδρία, έτσι αυτό λαμβάνεται υπόψη και πάλι. Η προκύπτουσα εκτίμηση νιώθει ακριβής επειδή ευθυγραμμίζεται με τη συναισθηματική μνήμη της εβδομάδας, η οποία είναι ακριβώς γιατί είναι σχεδόν πάντα λάθος.

Η μνήμη δεν καταγράφει το χρόνο αντικειμενικά. Καταγράφει γεγονότα σταθμισμένα από τη συναισθηματική τους ένταση, και στη συνέχεια ανασυνθέτει μια χρονολογία που φαίνεται εύλογη. Μια συνάντηση δύο ωρών που ήταν αγχωτική φαίνεται να διήρκεσε πολύ περισσότερο. Μια συνεδρία τεσσάρων ωρών βαθιάς δουλειάς συμπιέζεται στη μνήμη επειδή η υποκειμενική εμπειρία της ροής παραμορφώνει την αντίληψη του χρόνου.

Ώρες Αιχμής και η Έκπληξη του Πότε Γίνεται Παραγωγική Δουλειά

Μία από τις πρώτες αποκαλύψεις που labor.yeb.to παραδίδει στους νέους χρήστες είναι ο εντοπισμός των ωρών αιχμής παραγωγικότητας. Κάθε βιβλίο παραγωγικότητας επιμένει ότι το πρωί είναι ο βέλτιστος χρόνος για βαθιά δουλειά. Τα δεδομένα συχνά διαφωνούν. Η καταγραφή βάρδιας αποκαλύπτει ότι η παραγωγικότητα αιχμής ποικίλει τεράστια μεταξύ των ατόμων.

Ένας χρήστης που θεωρεί τον εαυτό του πρωινό άνθρωπο μπορεί να ανακαλύψει ότι οι μεγαλύτερες απρόσκοπτες συνεδρίες εργασίας του συμβαίνουν μεταξύ δύο και πέντε το απόγευμα. Τα πρωινά ωράρια αποδεικνύονται κατακερματισμένα: έλεγχος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, σύντομες συνεδρίες σχεδιασμού, γρήγορες διοικητικές εργασίες.

Οι Πιο Παραγωγικές Ημέρες και ο Εβδομαδιαίος Ρυθμός

Πέρα από τις ημερήσιες ώρες αιχμής, τα εβδομαδιαία δεδομένα αποκαλύπτουν ένα άλλο μοτίβο: η κατανομή παραγωγικότητας σε όλες τις μέρες της εβδομάδας. Η υπόθεση είναι ότι όλες οι εργάσιμες ημέρες είναι περίπου ισοδύναμες. Τα δεδομένα παρακολούθησης λένε μια εντελώς διαφορετική ιστορία.

Για πολλούς χρήστες, η Τρίτη και η Τετάρτη συνεπώς εμφανίζονται ως οι πιο παραγωγικές ημέρες. Η Δευτέρα φέρει το κόστος εβδομαδιαίου σχεδιασμού και κατάκαθαρσης εισερχομένων. Η Πέμπτη δείχνει τα πρώτα σημάδια συσσωρευμένης κόπωσης. Η Παρασκευή είναι συχνά η πιο αδύνατη ημέρα.

Ανισορροπίες Κατηγοριών και η Δουλειά που δεν Συνειδητοποίησες

Κάθε άτομο που παρακολουθεί το χρόνο του κατά κατηγορία βιώνει την ίδια στιγμή αποδοχής. Οι κατηγορίες που θεωρούν την κύρια δουλειά τους καταλαμβάνουν μικρότερο μερίδιο του συνολικού χρόνου από ό,τι αναμένεται.

Ένας προγραμματιστής που ταυτίζεται ως κωδικοποιητής μπορεί να ανακαλύψει ότι η κωδικοποίηση καταλαμβάνει τριάντα τοις εκατό του παρακολουθηθέντος χρόνου ενώ συναντήσεις και άλλες δραστηριότητες καταλαμβάνουν το υπόλοιπο. Αυτές οι αναλογίες αντανακλούν την πραγματική δομή της σύγχρονης εργασίας γνώσης.

Γιατί τα Δεδομένα Νικούν τη Μνήμη Κάθε Φορά

Το θεμελιώδες επιχείρημα για την παρακολούθηση χρόνου με δεδομένα περιορίζεται σε μια παρατήρηση: το μυαλό είναι ένας αναξιόπιστος αφηγητής της δικής του συμπεριφοράς. Αυτό δεν είναι ένα ελάττωμα που μπορεί να διορθωθεί. Είναι ένα δομικό χαρακτηριστικό της ανθρώπινης γνώσης.

Τα δεδομένα δεν έχουν αυτές τις προκαταλήψεις. Μια βάρδια που καταγράφηκε στις 9:47 π.μ. και έληξε στις 11:23 π.μ. καταγράφει ενενήντα έξι λεπτά ανεξάρτητα από το εάν αυτά τα λεπτά ένιωσαν παραγωγικά ή χαμένα.

Οι χρήστες που διατηρούν συνεπείς συνήθειες παρακολούθησης στο labor.yeb.to αναφέρουν ένα συνεπές μετασχηματισμό στη σχέση τους με τη δική τους παραγωγικότητα. Το άγχος του να μην ξέρει αν η εβδομάδα ήταν αρκετά παραγωγική δίνει τη θέση του στην αυτοπεποίθηση.